Wat is vaginakanker?

Kanker van de vagina is heel zeldzaam en vormt maar 2% van alle gynaecologische kankergevallen. Een symptoom kan oa zijn onregelmatig vaginaal bloedverlies. De meeste vaginakankers worden gediagnosticeerd tussen de leeftijd van 40 en 70 jaar. Risicofactoren zijn oa (kwaadaardige) afwijkingen van de baarmoederhals en DES-expositie tijdens de zwangerschap in de baarmoeder (diethylstilbestrol werd tussen 1940s-1970s voorgeschreven om zwangerschapscomplicaties tegen te gaan).


Welke types vaginakanker komen voor en hoe verspreidt het zich?


Meer dan 90% van de vaginakankers ontstaan uit cellen die de vaginawand bekleden, nml plaveiselcelcarcinomen. Zeldzaam vindt men een adenocarcinoom, en nog zeldzamer een sarcoom en melanoom. Een kanker thv de vagina kan ook ten gevolge zijn van doorgroei van een kanker in de regio (bvb baarmoederhals, vulva, blaas, rectum) of ten gevolge van een uitzaaiïng van een kanker op afstand (bvb borstkanker). Zoals vulvakanker verspreidt vaginakanker zich vnl door lokale doorgroei in weefsels (bvb blaas) en uitzaaiïng via de lymfebanen naar lokale klierstations in het bekken en de lies, afhankelijk van hoeveel vagina is ingenomen.


Hoe wordt vaginakanker behandeld?


Wanneer vaginakanker voorkomt in een vroegtijdig stadium, maw alleen gelokaliseerd thv de vaginawand, wordt meestal een operatie voorgesteld met radikaal verwijderen van de vagina en lokale klieren. Bij meer uitgebreide (vergevorderde) stadia bestaat de eerste keuze behandeling meestal uit bestraling (radiotherapie) al dan niet gecombineerd met medicatie (chemotherapie).